Het was eigenlijk de bedoeling dat ik deel 3 van de blog gisteravond na de verhuizing zou schrijven. Maar ik was zo moe. Zo moe dat ik er gewoon sacherijnig van was. Dus schrijf ik 'm nu.
Tussen 9 en 10 uur werd er een apparaat binnen gereden. Een soort dialyse machine die de stamcellen uit t bloed filtert. Ze waren met 3 waarvan er duidelijk 1 de baas was. De andere 2 in opleiding denk ik. Ze zijn er al die tijd bij gebleven. Het hele oogsten duurde vijf en een half uur. Al die tijd moest Johan op zijn bed blijven liggen. Hij kon wel voorzichtig iets omhoog om bijv wat te eten of drinken, maar verder bedrust. Het ging goed alleen het laatste half uur wist hij niet meer hoe hij moest liggen. Maar het is gelukt.
Daar ligt een voor ons kostbaar zakje --> --> --> --> Vanavond nog is er geteld of er voldoende stamcellen zijn. Maar de artsen verwachten van wel, omdat er vrijdag, bij de proeftelling uit een bloedmonster, voldoende waren. Dus de artsen zijn optimistisch en wij dan natuurlijk ook.
Aan de monitor bewaking en de andere kant t oogst apparaat. Aan allerlei toeters en bellen en dan nog steeds kunnen lachen. Thats the spirit 💪🏻
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderenHeel bijzonder om dit zo te volgen zeg! Gaat top zo te lezen en de positiviteit vind ik echt bewonderingswaardig! Toi toi toi!
Verwijderen(En ook jij succes Marjon, is natuurlijk niet makkelijk niks kunnen doen met al die energie! Zou ik ook chagrijnig van worden ;)