Vandaag na 4 dagen chemo een rustdag. Heerlijk, niet om half 7 op maar lekker uitslapen. Ahum... jammertjes om half 8 ontbeten, gewassen en schoon bed. Wat nou rustdag, wat nou uitslapen. Ik heb nog poging gedaan om te blijven liggen door net te doen alsof ik nog sliep. Mislukt... Mam could you please... ofcourse, coming 🙄 Omdat het uitzicht vanuit onze kamer niet veranderd heb ik niet zoveel nieuwe foto's om te plaatsen.
Recht beneden ons is de Emergency ingang. Buiten voor de ingang staan altijd een aantal brancards voor ?? Ik denk voor mensen die lang moeten wachten en niet kunnen staan, die nog niet aan de beurt zijn of voor als je iets zoekt onder in je tas of zo.
Hiernaast een aantal foto's. Onder de boom op de eerste foto verschuilen zich de mannen van de parking en van de 'auto wasserij'. Op foto 2 zie je er net 1 te voorschijn komen. Als er een auto op het parkeerterrein, met gereserveerde plekken, wil, rijdt de parking man het hekje opzij. Is de auto eenmaal binnen rolt hij het hekje weer terug. Hij heeft wel een baan hè 🙃 Ik denk zelfs dat het voordeliger is om deze mensen een baan als hekjes schuiver aan te bieden dan bijv een slagboom te laten plaatsen.
Wat een geluk dat er tegenwoordig zoveel mogelijkheden zijn om contact te houden met het thuisfront vanuit Verweggistan. Ik bel iedere dag even met thuis. Moeders weet nu ook hoe ze kan beeldbellen. Hiernaast zie je ziekenhuiskamer in district 51, India en moeders in Stellendam.
Tjonge Marjon, wat een enerverende tijd hebben jullie daar.. echt heftig om jullie zo te volgen. Lijkt me best heel pittig, maar ondanks de zorgen weet je er toch weer een leuk verhaal van te maken.
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte jullie allebei, een groet van hier uit de nachtdienst, Annemarie